vrijdag 10 december 2010

Ik was weer in Lissabon - Retornei a Lisboa

Ik ben weer in Lissabon geweest, 5 tot en met 9 november 2010. Ik had verwacht dat het een "wow" effect zou zijn. Maar het was meer, het was een soort van "thuis komen". Lissabon is veranderd, flink veranderd. Een stuk moderner geworden vooral. Zoals de buitenwijken, het transportsysteem, winkels en nog veel meer. 
Maar Lissabon is vooral zichzelf gebleven. Eigenlijk is er niets veranderd....

Het voelde als thuis zijn aan.

Eu retornei a Lisboa, 5 - 9 Novembro 2010. Eu pensei que eu sentiria um efeito do "wow" . Mas era muito mais, sentiu de retorno para casa. Lisboa mudou, mudo muito. E mais moderno. Os areadores, o systema de transportos, lojas e muito mais. Mas Lisboa permaneceu-se. De facto, nada mudou....

Sentiu como em casa.

Fotos: Tasca do Chico, Rua do Diario das Notiçias, Lisboa (Bairo Alto)



















zondag 21 november 2010

Fotos: Lissabon - Lisboa

Lisboa

Parque Eduardo 7, Av. da Liberdade, Baixa, Terreiro do Paço, Tejo

Café a Brasileira



Lisbona bar /  Bairo Alto



Bolo de Sporting e Benfica

Café na Pasteleria Suiça / Rossio

Eastaçao do Rossio

Estaçao do Rossio

Pasteleria estaçao de Rossio

Elevador Santa Justa

Fernando Pessoa e eu, café a Brasileira

maandag 25 oktober 2010

Herinneringen

1978 -- Costa da Caparica

De Costa da Caparica ligt vlak bij Lissabon, aan de "overkant" van de Taag.Veel inwoners van Lissabon gaan in vrije weekend of op een vrije dag hierheen.
In 1978 was ik (toen 28 jr.) na een afwezigheid van 17 jaar heel even terug in Lissabon.
Ik was met de veerboot van Trans Tejo naar de overkant van de Taag gegaan en daar al liftend naar een strand aan de Costa da Caparica gegaan. In de late middag, tegen de avond, kwamen er veel vissers het strand op en begonnen aan lange touwen grote roeiboten aan wal te trekken. In het begin had je geen idee welke bood waar aan land zou komen. Het leek wel of de touwen in de war waren geraakt. Maar na verloop van tijd kon je zien dat er een schema in "het trekken " zat en waar welke boot het strand werd opgetrokken. Het ging om zon kleine dertig boten, in elke boot zaten zon man of drie, vier.

Zodra de boten op het strand lagen kwamen de vrouwen, familieleden en hulpen van de vissers de vis uitladen. De vis (voor het merendeel grote Sardientjes en iets wat op makreel leek en enkele grote kreeften) ging op ijs in ronde rieten manden en werd met autos weggevoerd, ik denk naar de restaurants aan het heel lange strand en ongetwijfeld ook naar de veiling.

Maar hier en daar werden ook vuurtjes aangestoken, zowel houtvuurtjes als gas BBQs.
Tijdens het uitladen van de vis uit de boten hadden de vissers de mooiste sardientjes uitgezocht en die werden ter plekke op het vuur geroosterd. De omstanders mochten naar hartelust meeeten.Je betaalde aan de vissers 300 escudos (toen ca. Fl. 6,00) en je kon zoveel sardientjes (met stokbrood,olijfolie,zout en grote vleestomaten) eten als je op kon. Lekkerder Sardientjes heb ik nooit meer gegeten. s Avonds laat (rond 23 uur)een taxi terug genomen naar Cacilhas en vandaar weer de veerboot naar het Praca do Comercio genomen.

Het was een van de fijnste middagen / avonden die ik heb mee gemaakt.